Τα ενδιάμεσα: Αγγέλα, του Γιώργου Σεβαστίκογλου

Πιστεύω είμαστε πολλοί εμείς που ξεκινάμε να διαβάζουμε παράλληλα παραπάνω από ένα βιβλία. Είναι εκείνα τα μικρά, συνήθως, που θα πάρουμε μαζί στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στην αναμονή για το γιατρό, ή απλά ως διάλειμμα ενός μεγάλου σε έκταση βιβλίου. Καμιά φορά δεν φανταζόμαστε την χαρά που θα μας δώσουν. Έτσι, άρπαξα μια μέρα την Αγγέλα από το ράφι της βιβλιοθήκης μου.

Διαβάστε περισσότερα “Τα ενδιάμεσα: Αγγέλα, του Γιώργου Σεβαστίκογλου”

Κάτι αστραφτερό, Jacqueline Woodson

Κοιτάξτε πόσο υπέροχα μαύροι είμαστε. Και, καθώς χορεύουμε, δεν είμαι η δεκαεξάχρονη Μέλοντι, δεν είμαι η άλλοτε εξώγαμη κόρη των γονιών μου – είμαι ένα αφήγημα, μια παραλίγο λησμονημένη ιστορία. Που τη θυμήθηκαν.

Η Άιρις γίνεται μητέρα στα δεκαπέντε της, ενώ είναι ακόμα παιδί. Ενώ ακόμα ανακαλύπτει τον ίδιο της τον εαυτό.

Η μητέρα της, η Σέιμπι, μεταμορφώνεται σε βράχο. Σκληρό και ανθεκτικό για να αντέξει τα χτυπήματα.

Η μικρή Μέλοντι μεγαλώνει με τη λαχτάρα της μαμάς. Ωστόσο, η μαμά της προτιμά να λέει ότι είναι η μεγάλη της αδερφή.

Διαβάστε περισσότερα “Κάτι αστραφτερό, Jacqueline Woodson”

Αντίο, φαντάσματα, Nadia Terranova

Υπάρχουν ορισμένα βιβλία που σου ταιριάζουν πολύ και συνήθως αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το θέμα ή το ύφος τους. Έχουν κάποια από εκείνα τα χαρακτηριστικά που για κάποιο λόγο δυσκολεύεσαι να περιγράψεις με ακρίβεια. Ένα τέτοιο βιβλίο ήταν για εμένα και το Αντίο, φαντάσματα, της Ιταλίδας Nadia Terranova, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Διαβάστε περισσότερα “Αντίο, φαντάσματα, Nadia Terranova”

Τρεις γυναίκες

Annie Ernaux, Ornela Vorpsi, Ξένια Κουναλάκη

Διαβάστε περισσότερα “Τρεις γυναίκες”

Εκεί που είχαν ζήσει, Raymond Carver

[…] As I was lying there with my eyes closed

 just after I’ d imagined what it might be like 

if in fact I never got up again, I thought of you. 

I opened my eyes then and got right up 

and went back to being happy again. 

I’m grateful to you, you see. I wanted to tell you.

Διαβάστε περισσότερα “Εκεί που είχαν ζήσει, Raymond Carver”

Ένα άλλο Μπρούκλιν, Jacqueline Woodson

Λίγο πριν κυκλοφορήσει στα ελληνικά το δεύτερο βιβλίο της ταλαντούχας Jacqueline Woodson, από τις εκδόσεις Πόλις, ανατρέχω στο πρώτο της βιβλίο για ενήλικες. Το Ένα άλλο Μπρούκλιν το κατατάσσω ανάμεσα σε εκείνα τα σπουδαία αλλά ήσυχα βιβλία που αγαπώ πολύ. Εκείνα που έχουν μικρές, αλλά πολύτιμες, σιωπές ανάμεσα σε μεγάλες αλήθειες.

Διαβάστε περισσότερα “Ένα άλλο Μπρούκλιν, Jacqueline Woodson”

Manhattan Transfer, John Dos Passos

Οι δύο όψεις του αμερικανικού ονείρου.

Το 1925 δημοσιεύτηκε το Manhattan Transfer. Συγγραφέας του ο John Dos Passos, εκπρόσωπος της “Χαμένης Γενιάς” των αμερικανών πεζογράφων, ο οποίος γεννήθηκε στο Σικάγο το 1896 και ο πατέρας του ήταν αμερικανο-πορτογαλικής καταγωγής. Θέμα του βιβλίου ο αμερικανικός τρόπος ζωής, πριν από την έκρηξη του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι και τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του τριάντα.

Διαβάστε περισσότερα “Manhattan Transfer, John Dos Passos”

Σιττ Μαρί Ροζ, Etel Adnan

Πώς να γιατρέψεις τη μνήμη;

Το βιβλίο Σιττ Μαρί-Ροζ δεν το διάλεξα. Κατά κάποιον τρόπο με διάλεξε. Έφτασε ταχυδρομικά στο σπίτι μου ένα γκρίζο πρωινό, μαζί με κάποια ακόμα βιβλία. Εντυπωσιάστηκα από το εξώφυλλο – έργο της Etel Adnan – και το περιεργάστηκα για λίγο. Τοποθέτησα το βιβλίο σε ένα ράφι και υποσχέθηκα ότι θα επιστρέψω.

Μετά από αρκετό καιρό, λοιπόν, επέστρεψα και διάβασα ένα υπέροχο βιβλίο. 

Διαβάστε περισσότερα “Σιττ Μαρί Ροζ, Etel Adnan”

Πόσο μοιάζει η Τζάσμιν με την Μπλανς ΝτιΜπουά;

Σκόρπιες σκέψεις γύρω από το Λεωφορείον ο Πόθος και τη Θλιμμένη Τζάσμιν.

Από τη γωνία του δρόμου εμφανίζεται η Μπλανς, κρατώντας μια βαλίτσα. Στο πρόσωπό της κατάπληξη και δυσπιστία. Η εμφάνισή της έρχεται σε χτυπητή παραφωνία με το περιβάλλον.

Αυτή είναι η πρώτη εμφάνιση της Μπλανς Ντιμπουά. Μια γυναίκα, κάπου ανάμεσα στα τριάντα και τα σαράντα, φίνα και εύθραυστη. Είναι ευαίσθητη και τα νεύρα της σε κακή κατάσταση. Επιβιβάζεται στο λεωφορείο με το όνομα Πόθος και επισκέπτεται στα ξαφνικά την αδερφή της Στέλλα στη Νέα Ορλεάνη. Εξαρχής δεν κρύβει την ταραχή της μπροστά σε όσα αντικρίζει: τη φτωχική γειτονιά, το απλό σπίτι, τον άντρα της τον Στάνλευ με τα ζωώδη ένστικτα. Προσπαθεί, ωστόσο, να κρύψει πολύ καλά τα  δικά της μυστικά. Οι απώλειές της, τα χτυπήματα στο πρόσωπο και στο κορμί αλλά και η κλονισμένη ψυχική της κατάσταση δεν αργούν να αποκαλυφθούν με τον πιο τραγικό τρόπο. Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, πάντως, η Μπλανς διψάει για αγάπη και προσοχή.

Διαβάστε περισσότερα “Πόσο μοιάζει η Τζάσμιν με την Μπλανς ΝτιΜπουά;”

Διαβάζοντας Alice Munro

“Ακόμα της έλειπε εκείνη η συγκεκριμένη αυθόρμητη αίσθηση ευτυχίας, όμως είχε μια ανάμνηση για το πώς ήταν.”

Για όσους στέκουν δύσπιστοι απέναντι στα διηγήματα – όπως και εγώ λίγο ή πολύ πριν τον Raymond Carver – μια γνωριμία με το έργο της Alice Munro ίσως τους κάνει να αλλάξουν γνώμη. Μεστή, λιτή και απλή, αλλά πάντοτε τολμηρή, καταπιάνεται με τον άνθρωπο και τα πιο βαθιά του ένστικτα και συναισθήματα και σε κερδίζει αναπάντεχα εύκολα.

Διαβάστε περισσότερα “Διαβάζοντας Alice Munro”