Τρεις γυναίκες

Annie Ernaux, Ornela Vorpsi, Ξένια Κουναλάκη

Μια γυναίκα, Annie Ernaux

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι IMG_20210212_121816-1024x769.jpgΗ Annie Ernaux, γεννημένη το 1940 στη Γαλλία, γράφει ένα βιβλίο-εξομολόγηση. Ευθύς εξαρχής παραδέχεται ότι δεν πρόκειται για μυθιστόρημα. Και, όντως, δεν είναι. Γράφει για τη ζωή της και αν και μιλάει για πράγματα που ώρες ώρες κόβουν σαν ξυράφι, θες να γυρίσεις τις σελίδες γρήγορα και να διαβάσεις παρακάτω. Το βιβλίο αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από όλα όσα ήθελε να πει στη μαμά της. Όσα ποτέ δεν είπε και όσα ποτέ δεν θα πει καθώς εκείνη πέθανε. Ωστόσο, κατά κάποιο τρόπο, είναι και όλα όσα θα ήθελε να πει σχεδόν κάθε κόρη στη μητέρα της. Αλλά ποτέ δεν θα πει, γιατί, τελικά, μάλλον δεν πρέπει. Γιατι μαζί με κάθε σ’ αγαπώ πολλές φορές υπάρχει και ένα σε μισώ. Για κάθε γλυκιά ανάμνηση πολλές φορές υπάρχει και μια άλλη που στέκει απέναντί της, γεμάτη πόνο.

Η Ernaux έγραψε ένα βιβλίο προσωπικό, γύρω από τον εύθραυστο δεσμό ανάμεσα σε μητέρα και κόρη, που διαβάζοντας το, είτε είσαι κόρη, μάνα, είτε ακόμα και τίποτα από αυτά, συγκινείσαι ουσιαστικά, από την απλότητα και την ειλικρίνειά του.

Πιστεύω ότι γράφω για τη μητέρα μου γιατί είναι η δική μου σειρά να τη φέρω στο κόσμο.

Κυκλοφορεί σε μετάφραση της Ρίτας Κολαΐτη και πρόλογο της Μαριαλένας Σπυροπούλου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
2021, 122 σελ., ISBN 978-618-03-2189-0

https://www.annie-ernaux.org/

Η χώρα όπου ποτέ δεν πεθαίνεις, Ornela Vorpsi

Από τα παιδικά χρόνια της Ernaux στη Νορμανδία μεταφέρθηκα στη σκληρή Αλβανία, στη Χώρα όπου ποτέ δεν πεθαίνεις, και τις αναμνήσεις της Ornela Vorpsi από τα παιδικά της, και όχι μόνο, χρόνια. Η συγγραφέας γεννήθηκε στα Τίρανα το 1968 και στο πρώτο της μυθιστόρημα, γραμμένο πριν πολλά χρόνια, την απασχολεί η μετάβαση από την παιδική ηλικία στην εφηβεία, με φόντο ένα ρημαγμένο τόπο.

Στη Χώρα όπου ποτέ δεν πεθαίνεις μοιάζει, στο πρώτο μισό τουλάχιστον, να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο η μητέρα της ηρωίδας. Μια κόρη που θαυμάζει και λατρεύει σαν θεό τη μητέρα της. Μια μητέρα που δεν έχει αγάπη να δώσει. Από την άλλη, ένας πατέρας βίαιος, απών, ένας μη πατέρας. Η Vorpsi μιλάει ευθύς εξαρχής για το σκληροτράχηλο χαρακτήρα των ανθρώπων στη χώρα της σαν κάτι δεδομένο και αποδεκτό. Οτιδήποτε διαφορετικό είναι η εξαίρεση.

Μιλάει, επιπλέον, για την ενοχή της ομορφιάς, του έρωτα, του πόθου. Το τραύμα του να είσαι γυναίκα: αν είσαι παντρεμένη έχει καλώς, διαφορετικά, και κυρίως αν είσαι όμορφη, είσαι ανήθική. Και οι άντρες; Αυτοί συνήθως απαιτούν και απουσιάζουν. Και όταν επιστρέφουν είναι για να ικανοποιήσουν και πάλι απαιτήσεις. Μιλάει για τη βίαιη πλευρά των αθρώπων και για τη δικτατορία του Εμβέρ Χότζα που διαποτίζει τα πάντα.

Εδώ είναι Αλβανία, δεν είναι παίξε γέλασε.

Κεφάλαια σαν μικρά διηγήματα γύρω από το ίδιο θέμα. Η Vorpsi μοιάζει να είναι απόλυτη. Επειδή, ωστόσο, γράφει για τον δικό της τόπο ο λόγος της έχει μια άλλου είδους βαρύτητα.  Ένα μυθιστόρημα πολύ ενδιαφέρον, γραμμένο με την ζωντάνια, την ένταση και το πάθος του πρώτου έργου.

Κυκλοφορεί σε μετάφραση της Μαρία Σπυριδοπούλου από τις εκδόσεις Πλέθρον.
2006, 158 σελ., ISBN: 978-960-348-155-3

Οξυγόνο, Ξένια Κουναλάκη

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι IMG_20210217_202406-1-721x1024.jpg

Η μητρότητα αφορά σε κάποιο βαθμό και ορισμένους από τους χαρακτήρες στο βιβλίο της Ξένιας Κουναλάκη. Όπως την Κατερίνα, μητέρα δύο παιδιών σε σχεδόν διαλυμένη οικογένεια, με μια κόρη που την βλέπει ώρες ώρες ανταγωνιστικά. Ή την Εμμανουέλα, μια γυναίκα λίγο μετά τα σαράντα, που επιθυμεί, ή έτσι νομίζει, εμμονικά να γίνει μητέρα και ολόκληρη η ζωή της περιστρέφεται γύρω από αυτό. Ή την Βαλεντίνα, προερχόμενη από την Αλβανία, με μια κόρη η οποία την απεχθάνεται.

Τις περισσότερες φορές είναι φρικτό να είσαι παιδί κάποιου.

Μαζί με αυτές αναπτύσσονται και κάμποσοι ακόμα ήρωες, χαρακτήρες της διπλανής πόρτας, των οποίων οι ζωές ενώνονται. Χαρακτήρες που παλεύουν στην Ελλάδα του σήμερα να τα βγάλουν πέρα με προσωπικά, κοινωνικά, οικονομικά προβλήματα. Οι περισσότεροι γνωρίζονται από τα νεανικά τους χρόνια. Μεγάλωσαν παρέα, άλλαξαν, τράβηξαν διαφορετικούς δρόμους, έμειναν ωστόσο φίλοι. Και συναντιούνται ξανά, μετά από πολλά χρόνια, στην Τήλο, στο νησί όπου η ζωή τους άλλαξε μια για πάντα. Φτάνοντας προς το τέλος του μυθιστορήματος ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει κάποια κορύφωση που θα δώσει απαντήσεις. Το ζητούμενο τελικά βρίσκεται στη διαδρομή, στο ταξίδι ζωής των ηρώων. Και στον προβληματισμό γύρω από τη φθορά του χρόνου.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις.
2019, 176 σελ., ISBN: 978-960-435-699-7

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *