Η αλεπού, D.H. Lawrence

Πάντα αναρωτιόμουν γιατί συχνά μεγαλώνοντας διαβάζουμε λιγότερο κλασικά μυθιστορήματα, γιατί κατά κάποιο τρόπο τα αποφεύγουμε. Η ανάγνωση της Αλεπούς (1923), του D.H. Lawrence, μου θύμισε τον λόγο. Τέτοιου είδους κείμενα, πολλές φορές, τα ξεχωρίζεις, τα προσέχεις, τα διαβάζεις με πολύ ενδιαφέρον αλλά δεν καταφέρνεις να συνδεθείς παραπάνω μαζί τους γιατί μοιάζουν κάπως ξένα. Ωστόσο δεν μπορείς να παρά να τα θαυμάζεις, όπως έκανες και όταν ήσουν μικρότερος και ανακάλυπτες τον κόσμο μέσα από αυτά.

Στα τέλη του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου δυο γυναίκες, η Μπάνφορντ και η Μαρτς, ζουν σε ένα μικρό αγρόκτημα της Αγγλίας. Είναι γύρω στα τριάντα –δεν ήταν νέες αλλά ούτε και μεγάλες όπως γράφει ο συγγραφέας στην πρώτη κιόλας σελίδα- μόνες, δηλαδή χωρίς συζύγους, και καταπιάνονται με άκρως αντρικές για την εποχή δραστηριότητες: εκτρέφουν πουλερικά και κυνηγούν. Παλεύουν σκληρά για τον βιοπορισμό τους· αν και διαισθάνονται την οικονομική καταστροφή να έρχεται δεν τα παρατάνε. Η μεταξύ τους σχέση είναι απλή και ουσιαστική αλλά παράλληλα χωρίς σαφές περίγραμμα, σχεδόν μυστηριώδης. Η μια πιο ευαίσθητη, η άλλη πιο σκληραγωγημένη, η μια πιο λεπτεπίλεπτη και η άλλη πιο τραχιά. Ζουν συντροφικά και αρμονικά χωρίς ωστόσο να μοιάζουν απόλυτα ευτυχισμένες, σαν κάτι να τις βαραίνει. Ειδικά η Μαρτς μοιάζει πάντα να βρίσκεται αντιμέτωπη με αδιέξοδα συναισθήματα, σαν να ζει με ένα μόνιμο δίλημμα.

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι IMG_20221225_085605-01-01.jpgΣύντομα εμφανίζεται μια αλεπού στο αγρόκτημά τους, μια απειλή για τα πουλερικά τους και για τις ίδιες. Αποφασίζουν να την σκοτώσουν αλλά δεν τα καταφέρνουν. Ακόμα και όταν η Μαρτς καταφέρει να βρεθεί απέναντι της, σε απόσταση αναπνοής και έτοιμη με το όπλο της, μοιάζει να μαγεύεται από την ομορφιά της και μουδιάζει ολόκληρη. Φοβάται και σαγηνεύεται την ίδια στιγμή. Όπως ακριβώς συμβαίνει και όταν εμφανίζεται στο αγρόκτημα ο τρίτος ήρωας του βιβλίου, ο νεαρός Χένρυ. Επιστρέφοντας από τις μάχες στην Ευρώπη μένει για λίγες μέρες μαζί τους. Ένας άγνωστος άντρας που μπαίνει στη ζωή τους ορμητικά και ανατρέπει ό,τι είχαν δεδομένο μέχρι τότε και γκρεμίζει ό,τι είχαν χτίσει. Η Μαρτς νιώθει απέναντί του όπως ακριβώς και με την αλεπού. Από εκεί και έπειτα ο Lawrence υφαίνει μια δυνατή δραματική ιστορία με κάπως προδιαγεγραμμένο τέλος.

Με έναν σχεδόν μεταφυσικό τρόπο και με συμβολισμούς ο συγγραφέας γράφει για τα φύλα, για τον έρωτα, τις σχέσεις, την σεξουαλική αφύπνιση. Μύχια συναισθήματα και μπερδεμένοι άνθρωποι, τα θέλω και τα πρέπει και παράλληλα τα πηγαία ένστικτα που αντιστέκονται στους νόμους της κοινωνίας. Ο συγγραφέας τελικά έχει στον πυρήνα του βιβλίου του την σαρωτική προσπάθεια του άντρα να κατακτήσει την γυναίκα.

Ο D.H. Lawrence γεννήθηκε το 1885 και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι σε πολλά βιβλία του κεντρικό θέμα είναι η φυγή από τον βιομηχανικό τρόπο ζωής. Και ο ίδιος, σύμφωνα με το εισαγωγικό σημείωμα του W.W. Robson, λίγο μετά από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισε να αναζητά έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, πιο κοντά στη φύση και πιο κοντά στα ένστικτα. Μια ζωή που σίγουρα δεν υπόσχεται την ευτυχία αλλά μπορεί να σε φέρει πιο κοντά στον ίδιο σου τον εαυτό. Μια ζωή με λιγότερους περιορισμούς.

Info

Η αλεπού, D.H. Lawrence 
Μετάφραση: Τάνια Τσιτσέλη
Εκδόσεις Πλέθρον , 1979, σ. 130, ISBN: 978-960-7599-30-8

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *