Ετικέτα: Εκδόσεις Μεταίχμιο

Τα αγαπημένα του 2025

Ήρθε, αισίως, εκείνη η στιγμή του χρόνου κατά την οποία γίνονται οι απολογισμοί. Ένας από τους αγαπημένους είναι εκείνος που μετράς τα ταξίδια που έκανες, τα μέρη που γνώρισες, τις ταινίες ή τις παραστάσεις που είδες, τις εκθέσεις που επισκέφτηκες και, φυσικά, τα βιβλία που διάβασες. Στέκεσαι, λοιπόν, μπροστά από τα ράφια, ψάχνεις από εδώ, ψάχνεις από εκεί. Φέτος σαν να δυσκολεύτηκα αρχικά να καταλήξω στο ποια ήταν τα αγαπημένα. Και αφού δίστασα, αποφάσισα να λειτουργήσω παρορμητικά. Να μη σκεφτώ πολύ. Και έτσι τοποθέτησα σε μια στοίβα όσα ήταν καλά αλλά σε μία άλλη όσα ήταν, για εμένα, συγκλονιστικά. Και ύστερα κάθισα να σκεφτώ τι ήταν αυτό που με ώθησε να ξεχωρίσω τα μεν από τα δε. Χωρίς πολλές αναλύσεις, απλά τι μου έμεινε από κάθε βιβλίο. Και, ναι, μου αρέσουν πολύ οι λίστες. 

Διαβάστε περισσότερα “Τα αγαπημένα του 2025”

Τα βιβλία που δεν ξεχνάς

Επειδή καμιά φορά ο χρόνος είναι δυσεύρετος και με κόπο προλαβαίνεις να διαβάσεις, πόσο μάλλον να γράψεις τις σκέψεις σου για αυτά που έχεις διαβάσει, ακολουθούν συνοπτικά τέσσερα βιβλία που διάβασα αλλά δεν ξέχασα. Βιβλία που, ίσως, θα μπορούσες να στριμώξεις στην βαλίτσα των διακοπών. Βιβλία που, αν τελικά δεν προλάβεις να διαβάσεις το καλοκαίρι, μπορείς πάντοτε να τα πάρεις από το ράφι των αδιάβαστων τον χειμώνα που θα ‘ρθει…

Διαβάστε περισσότερα “Τα βιβλία που δεν ξεχνάς”

Του Απρίλη τα βιβλία

Διαβάστε περισσότερα “Του Απρίλη τα βιβλία”

Τα αγαπημένα του 2023

Μπορεί να μην διάβασα τόσα όσα θα ήθελα, αλλά κάνοντας τον αναγνωστικό απολογισμό της χρονιάς συνειδητοποιώ ότι διάβασα ορισμένα πολύ αξιόλογα βιβλία. Ιδού!

Διαβάστε περισσότερα “Τα αγαπημένα του 2023”

Αναμνήσεις ενός κοριτσιού, Annie Ernaux

Πόσο παρόντες είμαστε στις ζωές των άλλων, στις μνήμες τους, στον τρόπο ύπαρξής τους, ακόμα και στις πράξεις τους; Υπάρχει μια απίστευτη δυσαναλογία ανάμεσα στο πόσο επηρέασαν τη ζωή μου αυτές οι δύο νύχτες με τούτο τον άντρα και στο πόσο ασήμαντη ήταν η παρουσία μου στη δική του.                                        Δεν τον ζηλεύω, εγώ είμαι αυτή που γράφω.

Διαβάστε περισσότερα “Αναμνήσεις ενός κοριτσιού, Annie Ernaux”

Του Μάη τα βιβλία

[Απολογισμός Μαϊου:

2 ταξίδια,

1 μπάνιο,

4 παγωτά,

3 (καλά) βιβλία.]

Καμιά φορά διαβάζεις βιβλία που με κάποιον τρόπο, ανεπαίσθητα, συνομιλούν μεταξύ τους. Είναι, λοιπόν, σαν να συναντήθηκαν τρεις άνθρωποι: ο ένας μίλησε για έναν έρωτα παθιασμένο, ο δεύτερος για έναν έρωτα καταδικασμένο και ο τρίτος για τη ζωή μετά από έναν έρωτα που πέθανε .

Διαβάστε περισσότερα “Του Μάη τα βιβλία”

Τα βιβλία της χρονιάς μου [2022]

«Με τα βιβλία συμβαίνει ό,τι και με τους ανθρώπους: ένας μικρός αριθμός είναι πολύ σημαντικά και τα υπόλοιπα χάνονται στο πλήθος.»
Βολταίρος

Διαβάστε περισσότερα “Τα βιβλία της χρονιάς μου [2022]”

Μικρά πράγματα σαν κι αυτά, Claire Keegan

Μέσα στα πολλά βιβλία που διαβάζεις, τα μεγάλα, τα βαρύγδουπα, τα έντονα, τα σπουδαία αλλά και αυτά που προσπαθούν καμιά φορά να σοκάρουν, βρίσκεις ενίοτε και κάποια μικρά, διακριτικά και ήσυχα που ακουμπάνε μεμιάς τη ψυχή σου. Ένα από αυτά είναι και το διαμαντάκι της Claire Keegan.

Διαβάστε περισσότερα “Μικρά πράγματα σαν κι αυτά, Claire Keegan”

Το τούνελ, Ernesto Sabato

…έτσι κι αλλιώς, υπήρχε ένα μόνο τούνελ, σκοτεινό και μοναχικό: το δικό μου.

Ολόκληρη η νουβέλα του Αργεντινού Ernesto Sabato θα μπορούσε να περιγραφεί με την παραπάνω πρόταση. Το Τούνελ είναι το χρονικό ενός εγκλήματος ερωτικού πάθους, η κατά κάποιον τρόπο απολογία του ζωγράφου Χουάν Πάμπλο Καστέλ, ο οποίος σκοτώνει την γυναίκα που ερωτεύτηκε παράφορα, όπως εξομολογείται από την πρώτη κιόλας πρόταση. Οι επόμενες σελίδες ξεδιπλώνουν τα σκοτάδια του μυαλού του.

Διαβάστε περισσότερα “Το τούνελ, Ernesto Sabato”

Αφαίας και Τελαμώνος, Κώστας Κατσουλάρης

“Show, don´t tell”

Δεν αγαπώ ιδιαίτερα τα διηγήματα. Συνήθως με κρατούν σε μια απόσταση. Με κάποιες εξαιρέσεις φυσικά, από τον Carver και την Munro μέχρι τον Παπαδιαμάντη ή τον Χιόνη, συνήθως βρίσκω τις συλλογές διηγημάτων κάπως χλιαρές. Κάπως έτσι, χλιαρά, ξεκίνησα να διαβάζω τα τελευταία διηγήματα του Κώστα Κατσουλάρη -πρώτη μου επαφή με τη γραφή του- για να πέσω τελείως έξω. 

Διαβάστε περισσότερα “Αφαίας και Τελαμώνος, Κώστας Κατσουλάρης”